Słownik

Polerka automatyczna

Proces polerowania prowadzi się ręcznie(polerka manualna) lub automatycznie (polerka automatyczna). Polerki automatyczne cechują się wysoką wydajnością przy obróbce próbek. Przy polerowaniu mechanicznym używa się jedno – lub dwutalerzowej szlifierko-polerki.

Polerka do próbek metalograficznych

Polerka do próbek metalograficznych umożliwia mechaniczną obróbkę materiałów przed badaniami oraz po badaniach. Urządzenie jest wyposażone w komplet tarcz o zróżnicowanej gradacji, które są przeznaczone do polerowania wstępnego, a następnie do końcowego.

Polerka metalograficzna

Polerki metalograficzne wykorzystywane są w procesie przygotowania próbek metalograficznych. Wyróżniamy polerowanie wstępne i polerowanie końcowe. W trakcie intensywnego polerowania wstępnego, polerka metalograficzna usuwa głębsze deformacje powierzchni.

Prasa metalograficzna

Prasy metalograficzne służą do inkludowania preparatów metalograficznych. Posiadają one wiele udogodnień takich jak: wymienne cylindry, czasomierz z sygnalizatorem dźwiękowym informujący o zakończeniu cyklu pracy, automatyczne grzanie i chłodzenie wodą, docisk pneumatyczny, wysoka temperatura formowania.

Preparatyka metalograficzna

Preparatyka metalograficzna ma na celu przygotowanie tzw. zgładów lub szlifów metali do analizy ich struktury.Wyróżniamy 3 etapy preparatyki tego typu.

Przecinarka metalograficzna

Przecinarka metalograficzna jest to urządzenie używane podczas przygotowywania próbki metalograficznej. Różne modele przecinarek metalogrficznych, w zależności od potrzeb, umożliwiają wycinanie próbek z dużych obiektów lub też precyzyjne cięcie małych i delikatnych struktur.

Szlifierka automatyczna

Szlifierka Automatyczna z obrotowym dyskiem ściernym wykorzystywana jest do ściągania nadmiaru materiału z próbki metalograficznej celem wyrównania jej powierzchni do późniejszej analizy. Dzięki specjalnym uchwytom i automatycznej głowicy daje możliwość szlifowania za jednym razem do sześciu próbek.

Szlifierka metalograficzna

Szlifierka metalograficzna jest niezstąpionym urządzeniem wykorzystywanym podczas przygotowania próbek. Większość szlifierek metalograficznych posiada także opcje polerowania co umożliwia zmniejszenie kosztów związanych z zakupem i posiadaniem wielu urządzeń. Na rynku dostępne są szlifierki mealograficzne manualne i automatyczne.

Szlifierko-polerka do próbek metalograficznych

Szlifierko-polerki do próbek metalograficznych to urządzenia niezbędne do uzyskania odpowiednio przygotowanych preparatów, które będzie można badać pod mikroskopem metalograficznym. Szlifowanie i polerowanie mechaniczne przeprowadza się na szlifierko-polerce metalograficznej o tarczy poziomej lub pionowej.

Tarcze polerskie

Tarcze polerskie stanowią podstawę, umożliwiającą swobodny ruch cząstek zawiesiny w dowolnym kierunku. W przypadku polerowania wstępnego najczęściej wykorzystywane są zawiesiny o wielkości ziarna 3-15 μm, w przypadku polerowania końcowego  0,05-3 μm.

Tarcze tnące diamentowe

Tarcze tnące w naszej ofercie dzielimy na tarcze przeznaczone do przecinarek metalograficznych,jak iprzecinarek precyzyjnych.  W obu przypadkach, w zależności od specyfikacji poszczególnych tarczy stosowane są do cięcia różnych próbek metalograficznych -miękkich, twardych czy tworzyw sztucznych.

Urządzenia metalograficzne

Preparatyka metalograficzna ma na celu badanie struktur metali z zastosowaniem mikroskopu optycznego. Wyspecjalizowany w tej dziedzinie mikroskop, pozwalający na około 20 do 2000 – krotnych powiększenie, w odróżnieniu od powszechnie stosowanych i najbardziej popularnych urządzeń, pozwala na analizę powierzchni w  świetle odbitym od jej płaszczyzny.

Zawiesiny polerskie

Zawiesiny  wykonywane są najczęściej  na bazie tlenków magnezu, aluminium, żelaza, oraz chromu. Zawiesiny dostępne są pod różnymi postaciami (płyn, pasta) oraz różnej wielkości cząstek ściernych. Wykorzystywane są zarazem w procesie polerowania wstępnego, jak i końcowego.

Żywice do inkludowania próbek

Inkludowanie jest jednym z etapów przygotowania próbki do badania metalograficznego, następującym zaraz po przecięciu detalu. Wyróżniamy dwie metody inkludowania – na zimno (bardziej czasochłonne) oraz na gorąco (mniej czasochłonne).